De wedstrijden van het clubkampioenschap en Gent-Staden leken goed te verlopen. Ik had een goed gevoel op de fiets, maar heb alleen de verkeerde keuzes gemaakt tijdens de wedstrijden. Na Gent-Staden stond ik aan de start in Brussel-Zepperen. Tijdens de voorgaande week had ik last van een verkoudheid. Ik ben naar de dokter geweest en kreeg veel rust en medicatie voorgeschreven. Indien ik mij goed voelde, mocht ik van start gaan in Brussel-Zepperen. Dus zondag stond ik klaar aan de start. In het begin van de koers verliep alles goed en ik was er bij de meeste vluchtpogingen ook bij. Op een bepaald moment reed ik met nog iemand weg van het peleton op een smalle helling. We bleven een normaal tempo rijden in de hoop dat er op de volgende helling nog enkele de sprong zouden maken. Maar dat gebeurde niet… Boven op de berg liet ik me terug inlopen door het peleton.

 

 

Ik voelde me plots zwak en misselijk. Na verloop van tijd werd dit zelfs steeds erger en erger. Op den duur werd ik zelfs duizelig en reageerde ook niet meer voldoende snel op de bewegingen van het peleton. Uiteindelijk heb ik toen zelf beslist om uit de koers te stappen bij de bevoorrading. Diezelfde zondagavond kreeg ik koorts met hevige hoestbuien. Ik heb de hele nacht niet geslapen. Maandagochtend voelde ik me iets beter, maar was nog steeds slap en suf. Ik kon ook niet eten, maar tegen de avond lukte dit wel al een beetje. Ik kreeg hier echter vrij snel de naboots van. Ik kon terug de volledige nacht niet slapen en had nog steeds koorts. Dit bleef maar aanslepen en dinsdagavond ben ik terug naar de dokter gegaan. Ik had een lichaamstemperatuur van 39,4°C. Nog steeds koorts dus… Ze hebben bloed afgenomen en de dag nadien was de uitslag een bacteriële infectie, die tevens mijns ijzergehalte heeft geplunderd. Ik moet nu antibiotica nemen hiervoor en wordt ook verder opgevolgd. Tot nader order van de dokter mag ik nog niet trainen, laat staan koersen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *